Werken op een wijngaard met leuke petjes

Omdat dit blog draait om het produceren en consumeren van mijn, is het niet geheel verkeerd om een blog te schrijven dat gaat over het produceren van wijn. Nu is dit niet iets waar iedereen de kans toe krijgt, dus is het best een mooi verhaal om te kunnen vertellen dat dit daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Afgelopen jaar ben ik op Valle de San Vincente geweest in Mexico waar de Spaanse Tempranillo wordt verbouwd. Ben je benieuwd naar hoe mijn ervaring daar was? Lees dan snel verder!

Bij aankomst

Het eerste wat gedaan moest worden was natuurlijk een ontgroening in de vorm van een geweldig gezellige borrelavond met mij en de andere druivenplukkers. Dit was namelijk het werk wat ik hier zou gaan vervullen. Het begon al in de middag, onder de verschrikkelijk hete zon. Om mezelf een beetje te beschermen tegen een zonnesteek had ik bij voorbaat al wat hoofddeksels ingepakt en zo bevond ik mijzelf aan de borrel met een New Era pet op. In het begin keken mensen mij nog een beetje gek aan maar zodra ik uitgelegd had waarom ik dit deed begonnen ze te lachen. ‘Dat went wel!’ zeiden ze.

Het was een ontzettend warm welkom. We hebben samen de wijngaard verkend waar ik de komende paar maanden zou werken. Ik keek erg uit naar de aanstaande tijd daar.

Achtergrondinformatie over deze streek

Valle de San Vincente is een wijnregio in het gebied Baja California. Je raad het al: deze wijnstreek ligt onder Californië, vandaar de naam. Misschien denk je dat het klimaat veel te heet is om hier wijn te laten groeien, maar niks is minder waar. Hier heerst een Mediterraan klimaat. In het topseizoen kan het hier overdag zo’n 40 graden worden waarna het kwik ’s nachts kan dalen tot zo’n 15-20 graden. Juist door dit geweldige temperatuurverschil kunnen de druiven mooi rijpen en krijgen ze hun volle smaak.

Werken op de wijngaard

In mijn eerste week was het vreselijk afzien, dat zal ik je eerlijk toegeven. Ik liep constant met mijn Tommy Hilfiger pet op en omdat deze felroze van kleur was kreeg ik in het begin veel bekijks. Op gegeven moment begonnen andere druivenplukkers net zoals ik allerlei soorten hoofddeksels te dragen in felle kleuren.

Zo zag ik op gegeven moment iemand met een neon gele bucket hat lopen en verderop in de laan zag ik weer een hemelsblauwe strohoed. Dit gaf een leuk steuntje in de rug en het zorgde ook voor een grappig gezicht en een saamhorig gevoel.

Nadat de eerste fles gebotteld was mochten we deze natuurlijk met z’n allen proeven. Dat was een leuke en mooie ervaring. Al dat harde werk had paid off. Een mooi moment om te herinneren!